Historia klubu

Początki SAKWy (1997-2001)

W 1997 r. studenci i pracownicy AGH będący członkami KW Kraków (Grzegorz Brożyniak, Michał Kowalski, Bogdan Kustowski, Tomek Danek i Łukasz Gil) utworzyli w macierzystym klubie sekcję akademicką Klubu Wysokogórskiego – saKW’ę. W ramach pierwszej wyprawy członkowie saKW’y wybrali się na Elbrus (1997 r.). W następnych latach zorganizowano kilka poważnych wypraw alpinistycznych. W  1999 roku członkowie Klubu wybrali się w centralny Tien–Szan. Celem wyprawy był pięciotysięcznik Pik Dżigit. Szczytu nie udało się niestety zdobyć z powodu ciężkich warunków pogodowych.

W 2001 roku odbyła się natomiast bardzo ciekawa wyprawa naukowo – sportowa w góry Ekwadoru Chimborazo 2001 zakończona pełnym sukcesemW trakcie wyjazdu zdobyto wulkany Cotopaxi 5870 m n.p.m., Chimborazo 6310 m n.p.m. oraz kilka niższych szczytów w celach aklimatyzacyjnych.

SAKWA w latach 2002-2009

Niestety po początkowych sukcesach sekcja zaczęła podupadać. W 2007 roku w niejasnych okolicznościach Klub został skreślony z listy organizacji studenckich. Nowi członkowie nie mieli kontaktu z wcześniejszą ekipą a sprzęt Sekcji uległ rozproszeniu. Członkowie SAKWy, której prezesem był w tym czasie Łukasz Masztafiak spotykali się w nielicznym gronie (ok. 10 osób) na Górze Olimp. W trakcie długich debat  zdecydowano się na ponowne wcielenie SAKWy w struktury AGH do czego doszło w 2008 roku. Prezesem SAKWy został wtedy Władek Bętkowski. Za jego czasów SAKWa spotykała się co 2 tygodnie w A0 w gronie około 20 osób. Sakwowicze mogli korzystać ze ścianki wspinaczkowej w akademiku Alfa. Utworzono wtedy forum.  Ówcześni członkowie SAKWy wspominają miło poranne herbatki w Dolinie Kościeliskiej w domu Władka i nocne wypady na Czerwone Wierchy i Babią Górę.

SAKWA w latach 2010-2015

W 2010 roku SAKWę przejął Rafał Kożuch. Na spotkania przychodziło do 50 osób. Odbywały się one  w ówczesnej siedzibie AKŻ przy Czarnowiejskiej. Ruszono z pokazami slajdów oraz z listopadowymi wyjazdami integracyjnymi w Tatry. Na pierwszych wyjazdach odbywały się one w Murowańcu (30 os.). Utworzono stronę internetową, powstało obecne logo SAKWy, zaistnieliśmy na Facebooku oraz ruszyliśmy z organizacją zawodów wspinaczkowych Boulder Pompa (początkowo w boulderowni Parbat). Jak określił to sam Rafał był to istny boom dla naszej Organizacji. Wtedy ukształtowała się obecna struktura SAKWy. W 2012 roku SAKWA świętowała 15 lecie istnienia. Zorganizowano konferencję „Całe życie pod góry” oraz projekt Wielka Korona Tatr + 1 (Mięguszowiecki Szczyt Wielki) – 15 szczytów na 15 lecie Sekcji. Dzięki projektowi dużo osób zaczęło ambitniej działać w Tatrach.

Pod koniec 2012 roku prezesem SAKWy została Justyna Zembala. W tym czasie w SAKWie normą stały się cotygodniowe slajdowiska na których zbierało się coraz więcej osób. Wyburzono wtedy siedzibę AKŻ i spotkania w latach 2013-2014 odbywały się w wynajmowanych salach. Wyjazdy integracyjne od 2013 roku odbywają się w Dolinie Chochołowskiej i przybywa na nie 50-70 osób. Zainwestowaliśmy coraz więcej środków w nowy sprzęt. Kupiliśmy pierwsze dziabki i 3 zestawy lawinowego ABC. W 2013 roku odbył się wyjazd 4 byłych i aktualnych członków SAKWy do Chamonix podczas którego zrobiono wiele ciekawych dróg na Igłach.

Od początku 2014 roku prezesem był Kuba Kokowski. SAKWa ciągle się rozrastała. Dzięki odnowieniu dobrych kontaktów z AKŻ’em nasze cotygodniowe czwartkowe spotkania organizujemy w ich siedzibie. Dzięki świetnemu filmowi promocyjnemu na spotkanie rekrutacyjne przyszło ponad 100 osób. SAKWa staje się rozpoznawalnym klubem wysokogórskim. Nasi członkowie odnoszą spore sukcesy: Karolina Ośka staje się jedną z czołowych polskich zawodniczek we wspinaczce sportowej, Michał Czech oraz były wiceprezes SAKWy Karol Legaszewski działają w Grupie Młodzieżowej PZA a Łukasz Stempek i Dominik Cyran pobijają sakwowy rekord wysokości zdobywając najwyższy szczyt Boliwii Sajamę 6542 m n.p.m.. Coraz więcej osób działa ambitnie w Tatrach i Alpach. W dalszym ciągu organizujemy zawody Boulder Pompa. W roku 2015 odbyła się już piąta edycja zawodów i wzięły w niej udział 83 osoby. Tworzymy nową stronę internetową i zakupujemy dużo nowego sprzętu – zestawy lawinowego ABC, drugą parę dziabek oraz crashpada. Poza wyjazdami integracyjnymi do Doliny Chochołowskiej tradycją stają się meetingi wspinaczkowe w Łutowcu. Zorganizowane zostało również pierwsze taternickie zgrupowanie SAKWy w Szałasiskach.

Pod koniec 2015 roku prezesem został Wadim Jabłoński.

SAKWA w roku 2016

Rok ten na pewno zostanie zapamiętany w historii SAKWy. Impreza La Jura Jura w Łutowcu zgromadziła blisko 100 osób. W jej trakcie odbyły się liczne prezentacje, szkolenia i wielka gra terenowa. Wiosną odbyło się również spotkanie założycielskie stowarzyszenia Sekcja Akademicka Klubu Wysokogórskiego w Krakowie, które zostało zarejestrowane w KRS początkiem września. Latem klubowicze odnieśli bardzo duże sukcesy. Jak zawsze niezawodna była Karolina Ośka, która tym razem zabrała się za drogi wielowyciągowe. W rezultacie zaliczyła: pierwsze polskie klasyczne przejście Filara Kantabryjskiego 8a+, 500 m (Naranjo de Bulnes, Picos de Europa) w zespole z Łukaszem Dębowskim, pierwsze kobiece przejście Filara Kazalnicy IX+ w zespole z Gosią Grabską i czwarte klasyczne przejście Wędrówki Dusz na Kazalnicy IX+ w zespole z Adamem Karpierzem. Kuba Kokowski, Michał Czech w zespole z Pawłem Migasem przeszli kilka ciekawych dróg w Alpach m.in. legendarny Filar Freney na Mont Blanc i Filar Gervasuttiego na Mont Blanc du Tacul. Następnego świetnego przejścia dokonał prezes SAKWy Wadim Jabłoński, który zdobył najwyższy szczyt Gruzji Szcharę jej północnym filarem w zespole z Damianem Bieleckim i Mateuszem Groblem.
SAKWA stała się rozpoznawalnym w kraju klubem wysokogórskim. Dnia 18.10.2016 decyzją zarządu PZA SAKWA dołączyła do Polskiego Związku Alpinizmu.

Autor: Jakub Kokowski

 

Artykuł powstał dzięki pomocy:

dr inż. Włodzimierz Jerzy Mościcki – opiekun SAKWy

dr inż. Andrzej Gałaś

Władysław Bętkowski

Rafał Kożuch